конституант | м.
Член на уставотворно собрание.
конституанта | ж.
Уставотворно собрание.
конституент | м.
Тој што дава полномоштво, ополномоштувач, властодавец.
конституира | св. и несв.
Постави, поставува основа на нешто, основе, основа, оформи, оформува.
конститутивен | прид.
Што влегува во основата на нешто; составен, суштествен. Конститутивен елемент. Конститутивно собрание.
конституција | ж.
(ретко) Основен државен закон; устав.
конструира | св. и несв.
Состави, составува; изработи, изработува нешто. Конструира нова машина. Конструира орнаменти.
конструктивен | прид.
Што се однесува на конструкција.
конструктивизам | м.
Правец во уметностите (особено изразен во архитектурата), по Првата светска војна, чиишто приврзаници се стремат уметничкото обликување да го усогласат со развојот на техниката и со индустријализацијата. Конструктивизмот со творечката фантазија, донекаде, го негира реализмот.
конструктор | м.
Тој што конструира нешто, што прави конструкција на нешто. Тој е инженер, конструктор на бродови.
