косидба | ж.
Косење трева или жито. Селаните ја свршија косидбата.
косилен | м.
Лековита трева во вид на мала елкичка, коњско опавче, раставиче; Equisetum hiemale.
косилка | ж.
Машина за косење трева.
косило | ср.
Рачка од коса за косидба. Ја намести косата на косилото.
косина | ж.
Навалена површина од нешто; падина, навалена страна. Спие под косината на шаторот. Беше капната од искачувањето по косините.
косинус | м.
Тригонометриска функција што значи однос на налегнатата катета спрема хипотенузата во правоаголен триаголник; реципрочна вредност од секанс.
косинусен | прид.
Што се однесува на косинус. Косинусно правило.
косир | м.
Голем срповиден градинарски нож за сечење лози, гранки и сл.; сор. Со косир заострува колје.
косица | ж.
Дем. од коса2. Плетенка. Мајка ми ми плетеше косици од страната.
косиче | ср.
