косач 2 | м.
Дел од самар.
косачка | ж.
косач1 Косачките беа попргави од косачите.
косеж | м.
косеканс | м.
Тригонометриска функција што значи однос меѓу хипотенузата и спротивната катета во правоаголен триаголник; реципрочна вредност од синус.
косел | м.
Сулфур.
косенина | ж.
косеница | ж.
Место со трева за косење. Влегоа со косите во косеницата.
косест | прид.
Што е со долга коса, што е обраснат со влакна. Ги дочекаа некои забрадени и косести луѓе. Ги чешкаше косестите гради.
коси 1 | несв.
Сече трева, жито и сл. со коса или со косилка. Коси жито. Коси трева.
коси 2 | несв.
Се грижи; се јадосува. Си ја коси душата.
