косне 2 | св.
Малку окоси. Ја косна тревата.
косо | прил.
Косово | ср.
Држава во Европа.
косопад | м.
Паѓање на косата, делумно или целосно; ќелавост.
косопасец | м.
Заразна болест од која паѓа косата. Косопасецот се лечи со толчен лук.
косор | м.
костадинка | ж.
Златна пара.
Костарика | ж.
Држава во Средна Америка.
костелив | прид.
Што има силни, крупни коски. Костелив човек.
костен | прид.
Што се однесува на коските. Косна туберкулоза. Се лекува од косна туберкулоза.
