космички | прид.
Што се однесува на космосот; вселенски. Космички сили. Космичка ракета.
космогонија | ж.
Област од астрономијата што го проучува настанокот и развитокот на небесните тела и нивните системи, особено на Сончевиот систем.
космодром | м.
Уредено земјиште со стартни рампи и други уреди и инсталации што служат за лансирање ракети и космички летала.
космологија | ж.
Област од астрономијата што ги проучува законите што владеат во вселената.
космонаут | м.
Лице што лета низ вселената со вселенско летало.
космонаутика | ж.
Теорија и практика на вселенските летови.
космополит | м.
Лице што е приврзаник на космополитизмот; граѓанин на светот.
космополитизам | м.
Политичко уверување според кое човекот треба да гради хумани општочовечки односи без оглед на националните, верските и државните граници.
космос | м.
Патува во космосот.
косне 1 | св.
Предизвика силна болка; чепне. Во срцето нешто ме косна.
