котва | ж.
Железно орудие со свиткани краци што се спушта со синџир на дното за да го држи бродот на одредено место; сидро.
коте | ср.
Маче – само во изразот: Нема ни дете, ни коте – нема никој, сам е на светот.
котел | м.
Голем метален сад за готвење или за греење вода со тркалезен облик, со широко дно и рачка одозгора за закачување. Виси котелот над огништето.
котелец | м.
Јамка при плетење и јамка на плетен предмет. Се испуштил котелец од фанелата. Го заплете првиот котелец.
котерија | ж.
Тесно поврзан круг луѓе (обично од иста професија) што се изделува со своето однесување и дејствување во развиеното граѓанско општество, наложувајќи ги своите интереси; клика.
котец | м.
Заградено место за фаќање риби.
коти | несв.
За зајаци, глувци и други животни – донесува пород на свет. Зајачицата коти по неколку зајачиња.
котиледон | м.
Никулец од кој 'рти растението.
котилиште | ср.
Место каде што се котат животните. Во котилиштето имаше неколку скотни зајачици.
котило | ср.
Место каде што се котат животните. Од визбата направија котило за глувци.
