кочијаш | м.
Тој што вози кочија. На предното седиште вози кочијашот.
кочиџија | м.
кочница | ж.
Направа за подзапирање или за сопирање на движењето. Рачна кочница.
кочничар | м.
Тој што кочи со кочница. Работи како кочничар на возовите.
кош | м.
Сад со различна форма и големина, сплетен од врбови или други гранки. Кошовите се полни со јачмен. Носи плетен кош на рамо.
кошар | м.
кош.
кошара | ж.
Просторија чии ѕидови се од праќе облепени со кал за чување добиток. Овците лежеа во кошарата.
кошаре | ср.
Дем и хип. од кошар и од кашара.
кошарина | ж.
кошарка 1 | ж.
Дем. од кошара. Чифлички кошарки.
