коцорлив | прид.
Што е горделив, што се прави важен.
коч | м.
Нескопен овен. Рогови од кочови.
кочан 1 | м.
Плод од пченка сосе зрната или без нив. Оронет кочан од пченка. Селаните варат кочани во полето.
кочан 2 | м.
Определен број билети, фактури, формулари и сл. што се врзани на едниот крај. Го опна кочанот на колената и запиша. Ги кине дозволите од кочанот.
Кочани | ср.
Град во Македонија.
кочанка | ж.
Кочан од пченка без зрната, остаток од изронет плод од пченка.
кочи | несв.
Забавува, подзапира, сопира движење на нешто со кочница. Кочи со тракторот по долницата.
кочи се | несв.
Се гали, се умилкува. Детето се кочи со баба си.
кочина | ж.
Ограден простор за чување свињи; свињарник. Во кочината чуваа пет свињи.
кочија | ж.
Вид патничка кола со подвижен покрив; пајтон, фијакер. Се вози со кочија.
