каменичар | м.
камениште | ср.
Аугм. од камен.
каменлив | прид.
каменоделец | м.
Занаетчија што се занимава со обработка на камен. Барал од своите каменоделци да брзаат со делкањето на воденичките камења.
каменоделство | ср.
Изработка на предмети од изделкан камен.
каменолом | м.
Место од кое се вади камен за градба, рудник за камен.
каменорезец | м.
Тој што обработува камен; каменар, каменоделец. Изградбата на храмот бара градители и зографи, каменоресци и резбари.
каменува | св. и несв.
Убие, убива со фрлање камења по некого. Го каменуваа виновникот насред село.
каменче | ср.
камера | ж.
Фотографски или филмски апарат. Телевизиски камери. Полароидна камера.
