крц! | изв.
За подражавање звук од кршење или чкрипење. Вратата прави крц!
крца | несв.
крцка | несв.
Издава куси остри звуци; чкрипи, чкрта. Креветот крцка. Старата кола крцкаше. Крцка со забите.
крцкав | прид.
Што произведува крцкање; што чкрипи. Крцкави скалила. Крцкав кревет. Се обиде со крцкави заби да ја прегризе таа нишка.
крцкот | м.
Карактеристичен звук што се слуша при крцкање; Од крцкотот на вратите не можеше да заспие. Се слуша крцкот на ореви.
крцкоти | несв.
крцлив | прид.
крцне | св.
крцул | м.
Стар домашен вид свињи. Во селото имаше свињи само од сојот крцул.
крчи 1 | несв.
Ископува дрвја заедно со корењата. Ја крчат лединката зарасната со драч и капини.
