караница | ж.

Кавга, расправија. Природно е за луѓе што се под ист покрив да не можат без караница. Од горниот дел на селото допре караница.

карантин | м.

Изолација на болни (луѓе, добиток, растенија) од заразни болести заради заштита и спречување на ширење на епидемија. Сите земји во регионот имаат воведено карантин.

каранфил | м.

Диво или градинарско цвеќе со мирисливи, тркалезни цветови со многу цветни ливчиња во различни бои; Dianthus caryophyllus. Отиде до бавчичето да ги навади каранфилите.

Караорман | м.

Планина во Македонија.

карар | м.

Мера, граница; ред. Јади со карар.

карасевда | ж.

Голема тага поради љубов.

карат | м.

Мера за чистотата на злато и на скапоцени камења.

карате | ср.

Јапонска борбена вештина, техника за напад и одбрана без употреба на оружје; спортска дисциплина што ја користи оваа техника на одбрана.

каратист | м.

Тој што се занимава со карате.