кастанети | и.
Ударен музички инструмент, што се состои од две дрвени, метални и сл. плочки, поставени на прстите, кои се удираат една од друга и произведуваат звук.
кастел | м.
Замок, тврдина.
кастелан | м.
Управник, заповедник на замок.
кастрат | м.
Кастриран човек; евнух.
кастрација | ж.
Отстранување на половите жлезди кај човек или животно; кастрирање.
кастрач | м.
Нож со закривено сечиво и остар врв, што се користи во овоштарството.
кастреж | м.
Кастрење, поткастрување на гранки.
кастреник | м.
Дрво со поткастрени гранки.
кастреница | ж.
Место со поткастрени дрвја.
кастри | несв.
Сече или потсекува нешто. Татко му ги кастреше старите стебла. Брадата ја кастри со ножиците.
