мешаница | ж.

Метеж, безредие, немир. Се создаде голема мешаница меѓу луѓето.

мешач | м.

Тој што меша.

меше | ср.

мешест | прид.

мешетар | м.

Трговски посредник.

мешетари | несв.

Посредува при тргување.

мешечки | прил.

Лежи на мев. Спие мешечки.

мешин | м.

Фино изработена и обоена козја или овча кожа што се употребува за изработка на лесни обувки и за кожена галантерија.

мешина | ж.

Овча кожа, изработена како вреќа, што служи за чување и за пренесување течност (вино и сл.).

мешка | несв.