натрапник | м.
Тој што се натрапува, напасник.
натрати | св.
Нагмечи, набие. Ми ја натрати раката, затворајќи ја вратата. Војниците го натратија снегот.
натрга | св.
Направи доволен број бразди, трапови и сл. Натргај трапови да го насадиме расадот.
натресе | св.
Со тресење дрво, гранки направи да паднат доволно количество плодови (јаболка, сливи и др.).
натреска се | св.
(разг.) Се напие до опивање, се налока алкохолен пијалак, се опие.
натрива | несв.
натрие | св.
Истрие доволно, колку што е потребно;
натриум | м.
Хемиски елемент, мек сребреникавобел метал; симбол Na.
натркала | св.
Со тркалање надонесе, натрупа нешто. Натркала куп камење.
натронта | св.
Наоблече премногу некого. Ги натронта децата одвај да одат.
