опцуе | св.
Изрази незадоволство кон некого или нешто со употреба на пцости, на вулгарни зборови. Тој жестоко опцу.
опчади | св.
Изложи нешто или некого на дејство на чад.
опчаник | м.
Кожена врвца за врзување опинци. Му се одврзаа опчаниците од опинците.
опчекори | св.
Јавне, се постави над нешто со нозете од двете негови страни. Пред врата ја опчекориле клупата и играат шах.
опчекува | несв.
опчинет | прид.
Маѓепсан. Опчинет од идеи, сонев рај на земјата.
опчини | св.
Маѓепса.
опчуди | св.
опчури | св.
опшета | св.
Посети, обиколи како гостин. Ги опшета сите роднини во градот.
