опшивка | ж.
Тоа со што е опшиено нешто. Ги скрои опшивките за мишките.
опшие | св.
Направи шев околу нешто. Перничките ги опши со свилен гајтан.
опширен | прид.
Изложен нашироко, со многу подробности. Испратија опширни извештаи за настанот. Ние водевме опширни разговори за тоа.
општ | прид.
Што им е својствен на сите, што се однесува на сите. Објавија општа мобилизација. Општата среќа е наша цел. Општа корист. Општо мнение. Општа оценка.
општествен | прид.
Што е сврзан со општеството, што се однесува на него. Општествено уредување. Општествени односи. Општествени класи. Општествена положба.
општественик | м.
Активен учесник во општествениот живот. Тој е виден македонски интелектуалец и општественик.
општественост | ж.
Општеството во целина или негов дел кој го искажува јавно своето мнение; јавност, јавно мнение. Научна општественост.
општество | ср.
Заедница на луѓе обединети со форми на заеднички живот, со јавна и државна власт и производствена дејност, материјална и духовна култура; општествен систем. Робовладетелско општество.
општење | ср.
Одржување заемни односи и врски. Со разговорниот јазик се служат говорителите во секојдневното непринудено (неофицијално) општење.
општи | несв.
Одржува врски, има контакти, дружи со некого или со нешто. На тој начин тие општат со природата.
