одртави | св.
Стане дрт; остари, опадне. Песот одртаве, повеќе не одеше со овците. Каков беше кога беше млад, но сега одртаве, не е истиот човек.
одруча (ми) се | св.
Изгуби желба за ручање, јадење. Додека стаса ручекот, ми се одруча.
одручек | прил.
одручек | м.
одука | ж.
Заборавање, губење навика; одучување.
одумира | несв.
одучи | св.
Направи некој да изгуби, да заборави навика; одвикне. Тој го одучи кучето од копање по дворот. Ќе ги одучам да не ми доаѓаат во ниедно време.
одушеви | св.
Предизвика восхит, силна возбуда; Театарската претстава го одушеви.
одѕвива се | несв.
одѕвие се | св.
