поѕемне | св.
Премрзне, стане измрзнат. Рацете ми поѕемнаа.
поѕенѕа (се) | св.
Ѕенѕа малку, кратко време. Поѕенѕаа малку на орото и се тргнаа настрана.
поѕида | св.
Ѕида малку, некое време. Поѕидаа два-три часа и си отидоа.
поѕирка | св.
Ѕирка краткотрајно.
поѕирне (се) | св.
ѕирне.
поѕуни | св.
Ѕуни, се огласи со ѕунење. Однадвор поѕуни песна. Во главата му поѕуни нејзиниот глас.
пој | м.
Песна, пеење. Славејски пој. Тивок пој. Мајчин пој.
појава | ж.
а) Стварност, реалност, нешто што може да го сетиме, да го издвоиме или да го опишеме. Природна појава. Јазични појави. б) Феномен, редок настан. Ретка, исклучителна, впечатлива појава.
појава | св.
Јава малку или кратко време; Тој го појава кончето колку меракот да му мине.
појавен | прид.
Што се покажува, доживува, што се прима како појава. Појавниот процес. Појавните знаци сведочат за нови сознанија. Појавни облици.
