пречка 1 | ж.
Тоа што пречи, што смеќава (во работата, во дејствувањето, во напредувањето итн.). Пречки во работата. Пречки во дишењето.
пречка 2 | ж.
Попречна греда.
пречка 3 | ж.
Пречкање, задевање.
пречка се | несв.
Се препира со некого, се задева, се кара. Се пречкаат од деца.
пречканица | ж.
пречкрта | св.
Со прецртување текст, цртеж и сл. означи дека е погрешен, поништен; прецрта. Му го пречкртале името на списокот.
пречник | м.
(геом.) Права линија, правец што спојува две точки на кружната линија минувајќи низ центарот на кругот; дијаметар.
пречува | св.
Помине некое време чувајќи некого (обично мртовец). Толку мртовци пречува.
пречувствителен | прид.
Што е претерано чувствителен; преосетлив. Пречувствителна кожа. Пречувствително дете.
пречуе | св.
Пропушти да чуе, погрешно чуе. Го пречу прашањето.
