расклони се | св.

Пушти гранки (клонови), разграни. Новите расади се расклонија. Грмушестите растенија се расклонија паралелно со почвата.

расклопен | прид.

Што е на делови, раздвоен, одделен на составни елементи. Расклопен часовник. Расклопена пушка. Во собата имаше расклопени делови од машината.

расклопи | св.

Раздели нешто на составни делови. Тој го расклопи часовникот на делови. Работниците ја расклопија машината.

расклоплив | прид.

Што може да се расклопи. Расклоплива кутија. Расклоплив апарат.

расклоца се | св.

Почне да клоца многу, зачестено и во голема мера; Коњите се расклоцаа. Детето се расклоца.

раскове | св.

Извади шајки од нешто заковано; ослободи од потков; поткове. Работниците ја расковаа вратата. Тој ги расковал потковиците од коњот.

расковник | м.

расковниче | ср.

Растение што има, според преданијата, магиска моќ да отвора какви било брави, да открива скриени богатства, да ништи магии и сл.; Siler.

раскока | св.

Натера некого да почне да скока. Таа ги раскока сите, ги натера и најстарите да станат на оро.

раскокорави | св.