ера | ж.

(истор.) Долг период што се карактеризира со важни настани и кој се користи во историјата како основа за хронологија.

ѓоа | чест.

Божем. Појде во кералот, ѓоа по некоја работа и набрзина испи голема голтка ракија

дал | чест.

Скратена форма од дали, се употребува најчесто во поезијата и во разговорниот јазик, Дал да се смеам или да плачам, ништо ти не ми кажуваш.

мал | м.

Имот, имање.

јат | м.

Име на старословенска буква што означувала глас близок до широко /е/, а во стандардниот современ македонски јазик има рефлекс /е/; знак ѣ.

јас | зам.

Лична заменка за прво лице еднина; се употребува за да се означи говорното лице. Јас сум студент. Јас го поканив да дојде. Јас не реков ништо.

кад | м.

нај | чест.

Со суперлативно значење во изрази со негиран глагол: нај не го сака, нај не им дава, нај не се чита; по2, по-2.

ќаа | м.

нас | зам.

Долга форма за директен предмет и општа форма од ние; кога не е со предлог, освен во извесни ретки случаи, оди заедно со кратката форма нè; Кај нас се собраа сите. Остани со нас. Нас нè повикаа да сведочиме. Прво ќе ве почести вас, а после и нас.