Резултати за пребарувањето: а
вадар | м.
Тој што вади, што полева цвеќиња, растенија и сл.
влага 2 | несв.
датив | м.
Падеж што означува намена, што упатува на индиректен предмет.
влага 1 | несв.
ираде | ср.
Султанов декрет, указ, наредба. Со ираде беше речено да излезе цел град за да слушне што ќе каже султанот.
хорна | ж.
Музички инструмент во вид на рог; рог.
счука | св.
Одеднаш почне да чука. Некој счука на вратата. Нешто счука во кујната.
влага | ж.
Мали количества вода во нешто, влажност. Влага во атмосферата. Мирис на влага. Има влага.
кочат
Зборот е поврзан со:
клава | глаг. несв.
Зборот е поврзан со:
