вејач | м.

Лице што вее жито.

зацеп | м.

Расцеп во дрво, карпа и сл.; Тој откако го исече стеблото, направи неколку зацепи. Од зацепите на карпите болснуваше понекое видело.

слама | ж.

Исушени стебленца од разни видови жито што останува по вршењето. Оризова слама. 'Ржена слама. Ги наполни перниците со слама. Врз сламата послаа черга и си легнаа.

наала | св.

Напипа, допре потамина, наџбара. Ја подаде раката да наала каде е вратата. Со прстите ја наалка книгата.

везба | ж.

бајче | ср.

Детски назив за јагне. Бело бајче. Рипкаат бајчиња.

слана | ж.

Смрзната роса, бела како снег. Падна првата слана оваа есен. Сланата ги попари посевите.

клима | ж.

Метеоролошки услови и појави (температура и влажност на воздухот, воздушен притисок, ветрови и др.) со кои се карактеризира една област, една земја во подолг временски период, поднебје. Континентална клима. Умерена клима. Медитеранска клима. Планинска клима.

авто- | претс.

Како прв дел во сложенки од туѓо потекло со значење:

закоп | м.

Одбор за закоп. Се врати од закоп.