главен | прид.

Што е прв по важност, што е решавачки, битен, суштествен, основен, централен. Тој е главна личност во романот.

пофали | св.

Искаже пофалба за некого или за нешто. Тренерот ги пофали играчите.

пофати | св.

Фати нежно, внимателно; напипа (со прсти) нешто. Го пофати штофот и рече дека не е волнен.

глават | прид.

Што има необично голема глава. Главати, озабени булдози ми ги глодаа рацете и нозете.

главар | м.

кадрил | м.

Вид танц со четворица танцувачи, кои меѓусебно си ги менуваат местата. Малата група парови во ритамот на кадрилот се вртеа наоколу.

лисица | ж.

(зоол.) Диво, крвожедно животно од родот на кучињата, со голема рунтава опашка и со изразито издолжена муцка; Vulpes vulpes.

литија | ж.

Во православната црква: а) Процесија од верници со свештенство како церемонијал на набожност. Дента имаше литија молбена, за среќа и здравје. б) Црковен бајрак што се носи во процесија. Носеа црковни литии со избледени ликови на ангели.

похота | ж.

Претерана, неумерена полова страст; сладострастие. Неговиот живот е полн со телесни похоти.

почеша | св.

Чеша малку. Го почеша по грбот.