Резултати за пребарувањето: а
закопа | св.
Почне да копа. Војниците веднаш закопаа под ридот.
маалец | м.
Тој што е од исто маало со некој друг. Сите маалци ми завидуваа.
измачи | св.
Зададе маки, тешкотии, натера на тешки напори; Тие ги измачуваа заробениците со глад и тежок труд. Качувањето на шифоњерот горе во поголемата соба ги измачи носачите.
камфор | м.
Бела кристална материја со силен мирис што се добива од камфорово дрво и се употребува во медицината и во хемијата.
мажлец | м.
Заострен крај на мекото непце на дното од усната празнина; Epiglottis.
зајачи | св.
Почне да јачи, да стенка, да офка; јачи. Тој зајачи и гласно заплака. Зајачи во сонот.
зацака | св.
Почне да цака, да испушта звук со специфично местење на јазикот и забите. Кога виде што направиле децата, зацака со јазикот.
изјари | св.
За петел ‒ оплоди кокошка. Петелот ги изјари кокошките.
зајази | св.
Загради нешто со јаз. Зајазија еден дел од дворот.
лопата | ж.
Орудие со долга рачка и долен плоскат проширен дел (железен или дрвен) за црпење, пресипување, ринење ситен материјал (песок, земја, жито итн.), основен алат за работа со несврзани материјали. Го вееше житото со лопата. Рине снег со лопата.
