зачури | св.

Зачади. Зачури возот.

титула | ж.

Почесно звање со определен општествен статус. Баронска титула. Грофовска титула. Словенска титула кнез. Благороднички титули.

зачуми | св.

Се зарази, заболи од чума; Зачумена куќа.

војска | ж.

Целокупната воена сила на една држава; армија. Тој е бивш офицер на царската војска. Војската ја држела сета власт во свои раце.

наложи | св.

Стави облога на болно место од телото. Му ги наложија модрините со толчени коприви и сол.

аорист | м.

Минато определено свршено време: дојдов; видов; реков.

фастан | м.

зачука | св.

Почне да чука, да удира, да тропа. Некој зачука на вратата. Од изутрина кај зачукал.

палање | глаг. им. ср.

Зборот е поврзан со:

Бангуи | м.

Главен град на Централноафриканска Република.