Резултати за пребарувањето: г
грчи 2 | несв.
Испушта звук со дишењето при спиење. Дедото цела ноќ грчеше.
гуга | несв.
За бебе – испушта глас „гу-гу“. Во третиот месец бебето почна да гуга.
гуце | ср.
дага | ж.
Штица за бочва. Даги од каца.
глас | м.
а) Звук што се создава во грлото со помош на гласилките при зборување, при пеење и сл. Силен глас. б) (лингв.) Најмал елемент на јазикот – согласка, самогласка.
друг | прид.
Не овој, не посочениот, споменатиот, туку што се разликува од него. Дај ми друг нож, овој не сече. Ќе викнам друг мајстор. Некој друг го направил ова. Други години не било вака.
жуга | несв.
Тера посилно во својот развој, заживува; Зародиш на смев почна да жуга во мене.
јога | ж.
Религиозно-филозофско учење во индиската традиција според кое преку самосовладување и медитирање може да се дојде до соединување на човекот со природата.
глиб | м.
Кал. Колата заглави во глибот.
луга | ж.
Остаток од изгорено; пепел. Во ковачницата мирисаше на усвитено железо попрскано со луга од огништето.