Резултати за пребарувањето: г

грчи 2 | несв.

Испушта звук со дишењето при спиење. Дедото цела ноќ грчеше.

гуга | несв.

За бебе – испушта глас „гу-гу“. Во третиот месец бебето почна да гуга.

гуце | ср.

дага | ж.

Штица за бочва. Даги од каца.

глас | м.

а) Звук што се создава во грлото со помош на гласилките при зборување, при пеење и сл. Силен глас. б) (лингв.) Најмал елемент на јазикот – согласка, самогласка.

друг | прид.

Не овој, не посочениот, споменатиот, туку што се разликува од него. Дај ми друг нож, овој не сече. Ќе викнам друг мајстор. Некој друг го направил ова. Други години не било вака.

жуга | несв.

Тера посилно во својот развој, заживува; Зародиш на смев почна да жуга во мене.

јога | ж.

Религиозно-филозофско учење во индиската традиција според кое преку самосовладување и медитирање може да се дојде до соединување на човекот со природата.

глиб | м.

Кал. Колата заглави во глибот.

луга | ж.

Остаток од изгорено; пепел. Во ковачницата мирисаше на усвитено железо попрскано со луга од огништето.