двогодишен | прид.
Што има две години, што трае две години, што е по две години. Двогодишно дете. Двогодишно растение. Двогодишен биланс.
двогрб | прид.
Што има две грпки. Двогрба камила.
дводелен | прид.
Што има два дела, што се состои од два дела. Дводелен костум. Дводелна куќа.
дводневен | прид.
Што трае два дена. Дводневен семинар. Дводневна посета.
двоен | прид.
Што е составен од два еднакви дела, члена или од два предмета. Двоен прозорец. Двојна стража.
двозначен | прид.
Што има две значења, двосмислен. Двозначна функција.
двои | несв.
Дели нешто, разделува, изделува од некаде, од нешто. Ние не ве двоиме од нас. Еден плот ги двои.
двоина | ж.
Категорија на граматичкиот број што се јавува кај именската и кај глаголската промена во специјални форми што покажуваат дека станува збор за две единици сфатени како природен пар на два предмета; дуал.
двокатен | прид.
Што има два ката. Двокатна зграда.
двоколка | ж.
Запрежна кола, кочија на две колца, на две тркала. Потерајте ја двоколката кон онаа рамнина.
