движен | прид.
Што може да се движи; подвижен. Движен имот.
движечки | прид.
Што движи, што поттикнува движење. Движечка сила во општеството.
движи | несв.
Прави нешто да работи, да дејствува, да се преместува. Водата го движи воденичкиот камен.
дво- | претс.
Како прв дел од сложенки со значење дека е двојно, два на број тоа што го означува основата на вториот дел на сложениот збор: двоглав, двогодишен, дводневен, двокатен, двокатница.
двобој | м.
Борба со оружје меѓу двајца противници во присуство на сведоци; дуел. Го набљудуваше тој смртоносен двобој како секундант.
двоброј | м.
Два броја од списание во една свеска.
двовидски | прид.
Што има, што се јавува во два вида.
двоглав | прид.
Што има две глави. Двоглаво чудовиште. Двоглав орел.
двогласен | прид.
Што е во два гласа. Двогласно пеење.
двоглед | м.
Направа за набљудување оддалечени предмети; дурбин. Со двогледот ја посматраше границата.
