двојанка | ж.
Двоколка. Не крцкај, двојанко, доцна низ полето! Во двојанката се возат старец и девојка.
двојка | ж.
Бројот два; тоа што е со него означено (училишна оценка, автобус и др.). Доби двојка по историја. Се вози со двојка до работа.
двојник | м.
Човек што во сѐ е сличен или ист со друг човек. Секој си има свој двојник.
двојно | прил.
Уште еднаш толку, двапати повеќе.
двојствен | прид.
Што се пројавува на два начина, во две страни, што е од два вида. Двојствен карактер.
двојство | ср.
Неделиво единство, здруженост на две нешта.
де | изв.
За поттик, за охрабрување. Де излези, де излези! Де стани од креветот!
де | чест.
За засилување на искажување покана или заповед. Седни де, не стој пред мене! Почни де!
де- | претс.
Префикс што значи: отстранување, прекинување, обратно или спротивно дејство од она што означува основниот збор. Деактивира, деградација, децентрализација, демобилизира.
де...де | сврз.
За поврзување разделни реченици за наизменично вршење на дејството; Де беа закарани де се миреа.
