деведесет- | претс.

Прв дел од сложени придавки и именки кој покажува дека од тоа што го означува основата во другиот дел од сложенката има деведесет: деведесетгодишен, деведесетгодишник, деведесетгодишнина.

деведесетти | бр.

Бројна придавка од деведесет. Деведесетти учесник во трката.

девер | м.

Брат на мажот. Девер ѝ и јатрвата дојдоа последни. Му беше омилена снаа на деверот.

деверинчник | м.

Деверов син.

деверица | ж.

Деверова жена.

деверичница | ж.

Деверова ќерка.

деверов | прид.

Што му припаѓа на девер. Деверово дете. Деверова промена.

деверство | ср.

Улога, положба на деверот.

деверува | несв.

Е девер на свадба.