делија | м.
(истор.) Турски коњаник во султановата и везировата стража. Делии со зелени чалми ги собираа машките деца и ги носеа кон престолнината.
делка | несв.
Обработува и обликува камен или дрво со алатки, прави да е соголено и да е мазно. Делка греда. Делка нови штици. Делка трупци. Делка камења.
делкан | прид.
Што е обликуван, обработен со делкање. Делкан камен. Делкано дрво.
делканица | ж.
Производ од делкање, обработен предмет. Ги закопуваше своите делканици завиткани во платно.
делкач | м.
Тој што делка. Делкач на дрва. Делкачот делка по цел ден.
делми | сврз.
Штом, нели. Делми те видов, сега може да си умрам
делнат | прид.
Што е со отсечен дел (обично дрвен предмет), цепнат со секира. Дај ми го делнатото трупче.
делне | св.
Отцепи, отсече дел од предмет (обично дрвен) со секира. Делне со секира.
делник | м.
Работен ден во седмицата; ден, празник. Во делник работи.
делница | ж.
Дел од првобитно заедничка, поделена нива. Северна делница.
