догма | ж.
Верско начело што верниците треба да го прифатат без никаква критика како апсолутно вистинито.
догматизам | зам.
Мислење кое е засновано врз догми. Верски догмати
догматик | м.
догматика | ж.
Збир од догми во една вера, учење за догмите. Религиозна догматика.
догматичар | м.
Лице што цврсто се држи за догмите.
догматичен | прид.
догматски | прид.
Што се засновува на догми; што е според догмата, што има карактер на догма; што се однесува на догматика.
догмечи | св.
Изгмечи до крај. Сливите треба убаво да се догмечат.
догнаси се | св.
Почувствува гнасење, одвратност од нешто. Тој се догнаси од сликата што ја виде.
догнете | св.
Притисне до крај. Жената ги догнете алиштата во торбата.
