дувак | м.
Невестински превез. Невестата носеше долг дувак.
дувало | ср.
Направа или цевка за дување со која се разгорува оган. Кујунџијата со дувалото го дуваше огнот.
дувар | м.
дуварџија | м.
Ѕидар. Одеше по околните села како дуварџија.
дувач | м.
Свирач на некој дувачки инструмент; дува 3. Тој е најдобриот дувач во оркестарот.
дувек | м.
дувка | несв.
Дува во помала мера, со послаб интензитет; Дувкаше пријатно утринско ветре. Дувка студеникав вечерен повеј.
дувлет | м.
дувло | ср.
Живеалиште за поголеми диви животни во земјата или на засолнато место; брлог. Мечкино дувло. Дувло на волчица.
дувне | св.
дува.
