ендезе | ср.
Мерка за должина еднаква на 65 цм.; лакот.
ендек | м.
Окоп, прокоп, ров.
ендем | м.
Редок вид растение или животно што живее, што е распространето само во определена област.
ендемичен | прид.
Што има карактер на ендемија. Ендемична треска.
ендемија | ж.
Заразна болест предизвикана од несоодветни услови за живот или од други причинители што се јавува постојано во некоја област.
ене | чест.
За посочување и за истакнување на предмети, појави и на настани во непосредна близина. Ене го детето на улица. Ене, се појави месечината.
енергент | м.
Извор на енергија.
енергетика | ж.
Дел од физиката што ги проучува својствата на енергијата.
енергичен | прид.
Активен, оној што дејствува со интензитет; она што е со поголем инензитет. Енергичен човек. Енергична постапка.
енергија | ж.
Својство на материјата да врши движење. Светлинска енергија. Топлинска енергија. Сончева енергија.
