залудува | св.

Почне да лудува. Детето залудува по мене.

залула | св.

Почне да лула некого или нешто; заниша. Морето го залула коработ. Таа го залула детето.

залулее (се) | св.

залупи | св.

Почне да лупи нешто. Таа залупи од сварениот компир.

залупка | ж.

Дрвен сад со поклопка за носење храна на нива. Од торбата извади еден сомун и залупка со пиперки.

залута | св.

Почне да лута, да скита; лута. Тој залута низ улиците на градот.

залутан | прид.

Што е загубен, изгубен, дезориентиран. Залутан патник. Залутани куршуми. Залутан поглед.

залути ми | св.

Почне да ми (ти, му...) лути од нешто; ми (ти, му...). Пиперките ми залутија.

залче | ср.

замав | м.

Силно и енергично движење со крената рака, обично при удар или при фрлање. Со еден замав го фрли противникот во калта. Со брз замав го тргна јорганот.