ветвушинка | ж.
ветеник | м.
Тој што е ветен, заветен некому или на нешто.
ветеран | м.
Стар, ислужен војник. Воен ветеран.
ветерен | прид.
Што работи на ветар. Ветерна мелница. Ветрени вртешки
ветерина | ж.
Наука за болестите и за лекувањето на животните.
ветеринар | м.
Специјалист по ветерина; ветеринарен лекар или ветеринарен тех–ничар. Ветеринарот го прегледуваше добитокот.
ветеринарен | прид.
Што се однесува на ветерина и на ветеринар. Ветеринарен лекар. Ветеринарна амбуланта.
ветеринарство | ж.
ветерина.
ветерница | ж.
Мелница на ветар. Во далечината се гледаа голем број ветерници.
ветерничав | прид.
Што е како ветар, непостојан, променлив, лекомислен, несериозен. Ветерничав човек. Ветерничави чекори.
