добиточен | прид.
Што е наменет за добиток, што се однесува на добиток. Добиточна храна. Добиточен пазар. Добиточен фонд.
добиче | ср.
Домашно животно (крава, коњ, овца, коза и др.).
добичи | св.
Заврши со сечењето, со режењето на трупци за штици, греди и сл. Ги добичи штиците и ги нареди во дворот.
доблесно | прил.
На доблестен начин. Сторете го тоа доблесно и машки.
доблест | ж.
<BOOK> Позитивна особина, добри својства, непорочност. Добрината и доблеста се запретани длабоко во човековата природа.
доблестен | прид.
Чесен; храбар. Доблесни постапки.
доближи | св.
Поднамести поблиску до нешто или до некого. Ја доближи чашката до устата. Таа му ја напипа раката и ја доближи пак до лицето.
доболи | св.
Почувствува болка од нешто. Тие негови зборови најмногу го доболеа.
добори се | св.
Заврши со борењето; престане да се бори. Тој не можеше да се добори со големата толпа луѓе што го притискаше од сите страни.
добојадиса | св.
Заврши со боењето; избои до крај. Тој го добојадиса масичето и го остави да се суши. Овој ѕид треба да се добојадиса.
