двои | несв.
Дели нешто, разделува, изделува од некаде, од нешто. Ние не ве двоиме од нас. Еден плот ги двои.
двоина | ж.
Категорија на граматичкиот број што се јавува кај именската и кај глаголската промена во специјални форми што покажуваат дека станува збор за две единици сфатени како природен пар на два предмета; дуал.
двокатен | прид.
Што има два ката. Двокатна зграда.
двоколка | ж.
Запрежна кола, кочија на две колца, на две тркала. Потерајте ја двоколката кон онаа рамнина.
двокомпонентен | прид.
Што е од две компоненти. Двокомпонентни образувања.
двокрак | прид.
Што има два крака. Двокраки скалила.
двократен | прид.
Што се врши на двапати, што е во два дела, Двократно работно време.
двокрилен | прид.
Што има две крила. Двокрилен авион.
дволик | прид.
Што има два лика, две лица.
дволичен | прид.
Што е лажлив, неискрен, лицемерен.
