искуша | св.
искушение | ср.
Тоа што силно привлекува, што заведува; желба за нешто примамливо; соблазнување. Низ големо искушение минуваше: дали да се запопи или да се ожени?
искушеник | м.
Лице што служи во манастир и се подготвува да стане монах, калуѓер. Една година пред да стане монах беше искушеник во манастирот.
искушува | несв.
ислам | м.
Монотеистичка религија што ја основал во 7 век, во Арабија, пророкот Мухамед, која се засновува врз учењето на Коранот (Куранот); муслиманска вера, мухамеданство.
Исламабад | м.
Главен град на Пакистан.
исламизација | ж.
Исламизирање, примање на исламот, преминување во ислам.
исламизира | св. и несв.
Направи, прави некој да го прими исламот, нешто да стане исламско.
исламист | м.
Лице што се занимава со исламистика.
исламистика | ж.
Проучување на исламот.
