клашни | и.
клашник | м.
клашно | ср.
клања | несв.
Кај муслиманите – прави молитва. Тој ја клањал икиндијата кога влегле тие во одајата.
клање | ср.
Глаголска именка од коле; колеж.
клевета | ж.
Кажување невистини за некого со цел да се оцрни, да се урне неговиот углед. Тој и за најмала работа го клеветеше кај учителот.
клеветен | прид.
Што содржи клевета, клеветнички.
клевети | несв.
Измислува и шири клевети. Тој неколкупати го клеветеше кај старешините.
клеветник | м.
Тој што клевети некого, што шири клевети за некого. Сите зборуваа за него, а тој знаеше кој е клеветникот и од каде доаѓаат тие приказни.
клевне | св.
