клувне | св.
клука | несв.
Колве. На нивата врапците клукаа зрна. Косовите наесен ги клукаа гроздовите.
клукалец | м.
клукало | ср.
Алка на порта (за чукање, за тропање).
клукајдрвец | м.
Шумска птица со долг и остар клун; Dendrocopus. Во шумата најдоа отвори што ги прави клукајдрвецот на стеблата од дрвата.
клукне | св.
Чукне, тропне. По полноќ клукна портата.
клукодрвец | м.
клум! | изв.
Извик за имитирање на звукот што се слуша при фрлање камен во вода. Го фрли каменот во реката и се чу: клум!
клумбарец | м.
клумка | несв.
Тресе, клати сад исполнет со течност за да се измеша; клацка 2. а). Го клумка шишето со сок и става во чашите.
