клучалка | ж.
Отвор за клуч во брава. Се довлеков до вратата и ѕирнав низ клучалката. Го стави увото на клучалката и – ништо не чу.
клучар | м.
Тој што изработува клучеви; бравар.
клучарка | ж.
Жена клучар; клучар 2. Вид примитивен лост за затворање на врата.
клуче | ср.
клучен | прид.
Што има најважно стратегиско значење; основен, главен. Клучно прашање. Клучна позиција. Клучно место.
клучка | ж.
Јазол, начин на врзување. Ортомата се врзува за некоја греда или гранка и на долниот крај се прави клучка. Врзулецот од шалот правеше голема клучка токму под брадата.
клучорога | ж.
Коза со свиткани рогови.
кмека | несв.
(разг.) Испушта тенок и пискав глас. Не туку кмекај!
кмекало | ср.
Тој што често кмека.
Кмер | м.
Припадник на древен народ во Азија, на просторот на денешна Камбоџа.
