колонизатор | м.

Тој што спроведува колонизација, тој што освојува и експлоатира туѓи територии. Продолжува безобѕирното освојување на колонизаторите во Африка.

колонизација | ж.

Насилно претворање на туѓа земја во колонија. Победникот во војната изврши колонизација на освоената територија.

колонизира | св. и несв.

Спроведе, спроведува колонизација. Владетелот ги колонизира освоените територии.

колонист | м.

Населеник на колонија. Многу колонисти беа во потрага по нови пасишта.

колонија | ж.

Земја без државен суверенитет, со посебно регулиран статус на потчинета земја под власт на некоја држава. Завојувачите ја направија оваа земја најсиромашна од сите колонии.

колонијал | м.

Производи од некогашните колонии на европските држави.

колонијален | прид.

Што се однесува на колонија; што е во врска со колонија. Колонијална политика. Колонијални војни.

колонијализам | м.

Систем, политика што се стреми кон освојување туѓи земји и нивно претворање во колонии.

колонка | ж.

колонски | прид.

Само во изразот: колонска вода – раствор на мирисливи материи во алкохол што служи како козметичко средство и за освежување. Се напрска со колонска вода.