комбајн | м.

Комбинирана земјоделска машина што може истовремено да врши повеќе операции, да жнее и да врши и сл. Комбајнот жнее и товара во приколката. Започна жетвата со комбајн.

комбајнер | м.

Тој што управува, што работи се комбајн. Беше прогласен за најдобар комбајнер во државата.

комбе | ср.

Моторно возило, помало од автобус, наменето за превоз на патници (8 до 10) или за разнесување стока и др. Дојде комбето со храна за работниците.

комби | ср.

комбинат | м.

Големо производствено претпријатие во кое со технолошкиот процес се обединети повеќе помали претпријатија од различни производствени гранки. Металуршки комбинат. Хемиски комбинат. Дрвен комбинат.

комбинатор | м.

Тој што прави комбинации, што умее да комбинира.

комбинаторен | прид.

Што се одликува со комбинаторика. Комбинаторна игра.

комбинаторика | ж.

(мат.) Дел од елементарната математика во кој се проучуваат образуваните множества од даден број елементи.

комбинација | ж.

Спој, соединување на еднородни или разнородни предмети, елементи и нивно поставување во определен ред. Комбинација на зборови од различни зборовни групи. Гласовна комбинација.

комбине | ср.

Вид женска долна облека во облик на кошула без ракави.