копа | несв.
Обработува земја со мотика, копач и сл. Копа во градината. Копа лозје.
копалиште | ср.
Напуштени рудни копалишта.
копало | ср.
Тоа со што се копа; Имаше некакво копало за дворот.
копан 1 | м.
Чукало за перење алишта, за чукање и сл.; пиралка, пералка. Не може копан да го исчука ленот.
копан 2 | м.
Бут од птица. Јадеа печени копани.
копана | ж.
Издлабен сад од дрво. Донесе копана компири.
копаница | ж.
Резба. Таванска копаница.
копаничар | м.
Мајстор за резба во дрво; резбар. Копаничарот направи рам за иконата.
копаничарски | прид.
Што се однесува на копаничар и на копаница. Копаничарска тајфа.
копаничарство | ср.
Копаничарска дејност; резбарство. Цел живот се занимавал со копаничарство.
