коцел | м.
Плетенка, прцел. Момите на вода ќе одат со коцли искривени.
коцка | ж.
(мат.) Правилно геометриско тело со шест еднакви квадратни површини.
коцка се | несв.
Игра за пари. Тој умираше да се коцка.
коцкар | м.
Тој што се коцка, што е обземен со страст за коцкање; хазардер. Коцкарите ги оставија картите. Коцкарот многу губи, но и многу добива.
коцкарлак | м.
коцкарница | ж.
Просторија за играње хазардни игри. Во коцкарницата ги менува жетоните.
коцкарски | прид.
Што се однесува на коцка, што му припаѓа на коцкар. Коцкарски реквизити. Коцкарско гнездо. Коцкарски долг.
коцкест | прид.
Што има облик на коцка. Коцкесто тело.
коцле | ср.
коцори се | несв.
Се перчи, се прави важен..
