Краков | м.

Град во Полска.

крал | м.

Највисока наследна титула на монарх во некои држави, тој што ја носи таа титула.

кралица | ж.

Жена владетел во монархија; крал Ја устоличија за кралица.

краличин | прид.

Што ѝ припаѓа на кралицата. Краличин прстен.

кралство | ср.

Држава со монархистичко уредување на чело со крал. Тој беше вазал во кралството.

кралува | несв.

Владее со кралство како крал. Кралуваше долги години со кралството.

кралчиче | ср.

Бел багрем; Robinia pseudacacia. Белее цветот на кралчичето. Магарето е врзано за кралчичето во дворот.

крамар | м.

Водач на кираџии, главен кираџија.