креолец | м.
Термин што означува етнички групи и јазици настанати со мешање на домородното население во прекуокеанските колонии со белите колонијални господари.
креп | м.
Вид тенка свилена или волнена ткаенина со рапава површина. Превез од креп. Фустан од креп.
крепа | ж.
Парче од карпа, камен. Децата си играа со крепи. Седна на високата крепа.
крепдешин | м.
Вид свилена ткаенина од цврсто испредени нитки.
крепжоржет | м.
Свилен жоржет.
крепи | несв.
Потпира, придржува. Го дигнаа и го крепеа болниот во собата.
крепикуќа | м.
крепител | м.
Тој што е заштитник, потпора. Крепители на нацијата.
крепне | несв.
Јакнее, зацврснува. Децата раснат и крепнат.
крепок | прид.
Што е физички јак, цврст, силен, здрав. Крепко здравје. Крепки чекори.
