капче 1 | ср.

Плетено капче. Фратарско капче.

капчест | прид.

Што е сличен на капка; што содржи, што се образува од капки. Капчеста пот.

кара 1 | несв.

Прекорува, укорува некого. Таткото го караше синот поради доцнењето.

кара 2 | несв.

кара- | претс.

Црн. Карабоја. Каракамен.

кара | ж.

Кола со железни сандаци за превоз на муниција, обично артилериска.

карабаша | ж.

Овца со светли или темнокафени белези на главата.

карабин | м.

Лесна, куса војничка пушка.

карабина | ж.

Ѕидана куќа, без внатрешна и надворешна доработка. Мајсторите ја изградија куќата до карабина.